Een fractuur van de distale radius is een van de meest voorkomende gewrichtsblessures in de klinische praktijk en kan worden onderverdeeld in milde en ernstige fracturen. Bij milde, niet-gedisloceerde fracturen kan eenvoudige fixatie en passende oefeningen worden toegepast voor herstel; bij ernstig gedisloceerde fracturen is echter handmatige repositie, spalken of gipsfixatie noodzakelijk; bij fracturen met duidelijke en ernstige schade aan het gewrichtsoppervlak is een chirurgische behandeling vereist.
DEEL 01
Waarom is het distale deel van de radius gevoelig voor fracturen?
Omdat het distale uiteinde van de radius de overgang vormt tussen spongieus en compact bot, is dit gedeelte relatief zwak. Wanneer een patiënt valt en de grond raakt, en de kracht wordt overgebracht op de bovenarm, wordt het distale uiteinde van de radius het punt waar de spanning het hoogst is, met een fractuur als gevolg. Dit type fractuur komt vaker voor bij kinderen, omdat de botten van kinderen relatief klein en niet sterk genoeg zijn.
Wanneer de pols in gestrekte positie geblesseerd raakt en de handpalm beschadigd en gebroken is, spreekt men van een gestrekte distale radiusfractuur (Colles). Meer dan 70% van deze fracturen betreft dit type. Wanneer de pols in gebogen positie geblesseerd raakt en de rug van de hand beschadigd is, spreekt men van een gebogen distale radiusfractuur (Smith). Na een dergelijke fractuur kunnen enkele typische polsdeformiteiten ontstaan.distale radiusfracturenzoals de "zilveren vork"-misvorming, de "bajonet"-misvorming, enzovoort.
DEEL 02
Hoe worden distale radiusfracturen behandeld?
1. Manipulatieve reductie + gipsfixatie + toepassing van unieke traditionele Chinese Honghui-zalf
Bij de overgrote meerderheid van distale radiusfracturen kunnen bevredigende resultaten worden bereikt door nauwkeurige handmatige repositie + gipsfixatie + toepassing van traditionele Chinese geneeskunde.
Orthopedisch chirurgen moeten na repositie verschillende fixatieposities aannemen, afhankelijk van het type fractuur: Over het algemeen moeten Colles-fracturen (extensief distaal radiusfracturen) worden gefixeerd in een palmaire flexie van 5°-15° en maximale ulnaire deviatie; Smith-fracturen (flexief distaal radiusfracturen) worden gefixeerd in supinatie van de onderarm en dorsiflexie van de pols. De dorsale Barton-fractuur (fractuur van het gewrichtsoppervlak van de distale radius met dislocatie van de pols) wordt gefixeerd in een dorsiflexiepositie.polsgewrichten pronatie van de onderarm, en de fixatie van de palmaire Barton-fractuur bevond zich in de positie van palmaire flexie van het polsgewricht en supinatie van de onderarm. Controleer periodiek de röntgenfoto om de locatie van de fractuur te bepalen en pas de strakheid van de bandjes van de kleine spalk tijdig aan om de effectieve fixatie van de kleine spalk te behouden.
2. Percutane naaldfixatie
Bij sommige patiënten met een slechte stabiliteit kan eenvoudige gipsfixatie de fractuurpositie niet effectief behouden, en wordt over het algemeen percutane naaldfixatie toegepast. Deze behandelmethode kan worden gebruikt als een aparte externe fixatiemethode, en kan worden gecombineerd met gips of naaldfixatie.externe fixatieBeugels, die de stabiliteit van het gebroken uiteinde bij beperkt trauma aanzienlijk vergroten, hebben als kenmerken dat ze eenvoudig te bedienen en te verwijderen zijn en de functie van het aangedane ledemaat van de patiënt minder beïnvloeden.
3. Andere behandelingsopties, zoals open repositie, interne fixatie met platen, enz.
Dit type behandelplan kan worden gebruikt voor patiënten met complexe fracturen en hoge functionele eisen. De behandelprincipes zijn anatomische repositie van de fracturen, ondersteuning en fixatie van verplaatste botfragmenten, bottransplantatie van botdefecten en vroege ondersteuning. Functionele activiteiten zijn erop gericht om de functionele status van vóór het letsel zo snel mogelijk te herstellen.
Over het algemeen past ons ziekenhuis voor de overgrote meerderheid van distale radiusfracturen conservatieve behandelmethoden toe, zoals manuele repositie + gipsfixatie + toepassing van een uniek Honghui traditioneel Chinees geneeskundig pleister, enz., waarmee goede resultaten worden behaald.
DEEL 3
Voorzorgsmaatregelen na het reponeren van een distale radiusfractuur:
A. Let bij het fixeren van distale radiusfracturen goed op de mate van fixatie. De fixatie moet passend zijn, niet te strak en niet te los. Te strakke fixatie kan de bloedtoevoer naar het distale uiteinde belemmeren, wat kan leiden tot ernstige ischemie van het distale uiteinde. Te losse fixatie kan daarentegen leiden tot verschuiving van het bot.
B. Tijdens de periode van fractuurfixatie is het niet nodig om alle activiteiten volledig te staken, maar het is wel belangrijk om aandacht te besteden aan de juiste oefeningen. Nadat de fractuur enige tijd is geïmmobiliseerd, moeten enkele basisbewegingen van de pols worden toegevoegd. Patiënten moeten dagelijks blijven oefenen om het gewenste effect te behouden. Daarnaast kan bij patiënten met fixatiemateriaal de strakheid van het fixatiemateriaal worden aangepast aan de intensiteit van de oefeningen.
C. Let na het fixeren van de distale radiusfractuur op het gevoel in de distale ledematen en de huidskleur. Als de distale ledematen in het gefixeerde gebied koud en blauwachtig aanvoelen, het gevoel verslechtert en de activiteiten ernstig beperkt zijn, moet worden nagegaan of dit wordt veroorzaakt door een te strakke fixatie. In dat geval is het noodzakelijk om tijdig terug te keren naar het ziekenhuis voor een aanpassing.
Jojo
Sichuan Chenanhui Technology Co., Ltd
Tel/WhatsApp: +8615682071283
Email: liuyaoyao@medtechcah.com
Geplaatst op: 06-01-2023
