Fracturen van het enkelgewricht die worden veroorzaakt door rotatie- of verticale krachten, zoals pilonfracturen, betreffen vaak de achterste malleolus. De blootlegging van de achterste malleolus wordt momenteel bereikt via drie belangrijke chirurgische benaderingen: de posterolaterale benadering, de posteromediale benadering en de gemodificeerde posteromediale benadering. Afhankelijk van het type fractuur en de morfologie van de botfragmenten kan een geschikte benadering worden gekozen. Buitenlandse onderzoekers hebben vergelijkende studies uitgevoerd naar het bereik van de blootlegging van de achterste malleolus en de spanning op de vasculaire en zenuwbundels van het enkelgewricht in verband met deze drie benaderingen.
Fracturen van het enkelgewricht die worden veroorzaakt door rotatie- of verticale krachten, zoals pilonfracturen, betreffen vaak de achterste malleolus. De blootlegging van de achterste malleolus wordt momenteel bereikt via drie belangrijke chirurgische benaderingen: de posterolaterale benadering, de posteromediale benadering en de gemodificeerde posteromediale benadering. Afhankelijk van het type fractuur en de morfologie van de botfragmenten kan een geschikte benadering worden gekozen. Buitenlandse onderzoekers hebben vergelijkende studies uitgevoerd naar het blootleggingsbereik van de achterste malleolus en de spanning.
op de vasculaire en neurale bundels van het enkelgewricht die verband houden met deze drie benaderingen.
1. Posteromediale benadering
De posteromediale benadering houdt in dat men tussen de lange buigspier van de tenen en de achterste tibiale bloedvaten ingaat. Deze benadering kan 64% van de achterste malleolus blootleggen. De spanning op de vasculaire en zenuwbundels aan de zijde van deze benadering wordt gemeten op 21,5 N (19,7-24,1).
▲ Posteromediale benadering (gele pijl). 1. Posterieure tibiale pees; 2. Lange buigpees van de tenen; 3. Posterieure tibiale bloedvaten; 4. Tibiale zenuw; 5. Achillespees; 6. Pees van de musculus flexor hallucis longus. AB = 5,5 cm, blootstellingsbereik van de achterste malleolus (AB/AC) is 64%.
2. Posterolaterale benadering
Bij de posterolaterale benadering wordt de incisie gemaakt tussen de pezen van de musculus peroneus longus en brevis en de pees van de musculus flexor hallucis longus. Met deze benadering kan 40% van de achterste malleolus worden blootgelegd. De spanning op de vasculaire en zenuwbundels aan de zijde van deze benadering wordt gemeten op 16,8 N (15,0-19,0).
▲ Posterolaterale benadering (gele pijl). 1. Posterieure tibiale pees; 2. Lange buigpees van de tenen; 4. Posterieure tibiale bloedvaten; 4. Tibiale zenuw; 5. Achillespees; 6. Pees van de flexor hallucis longus; 7. Pees van de peroneus brevis; 8. Pees van de peroneus longus; 9. Vena saphena parva; 10. Nervus fibularis communis. AB=5,0 cm, blootstellingsbereik van de achterste malleolus (BC/AB) is 40%.
3. Gemodificeerde posteromediale benadering
De gemodificeerde posteromediale benadering houdt in dat men tussen de nervus tibialis en de pees van de musculus flexor hallucis longus ingaat. Met deze benadering kan 91% van de achterste malleolus worden blootgelegd. De spanning op de vasculaire en zenuwbundels aan de zijde van deze benadering wordt gemeten op 7,0 N (6,2-7,9).
▲ Gemodificeerde posteromediale benadering (gele pijl). 1. Posterieure tibiale pees; 2. Lange buigpees van de tenen; 3. Posterieure tibiale bloedvaten; 4. Tibiale zenuw; 5. Pees van de musculus flexor hallucis longus; 6. Achillespees. AB=4,7 cm, blootstellingsbereik van de achterste malleolus (BC/AB) is 91%.
Geplaatst op: 27 december 2023
