Een laterale tibiaplateaucollaps, ook wel splijtingscollaps genoemd, is de meest voorkomende vorm van een tibiaplateaufractuur. Het primaire doel van de operatie is het herstellen van de gladheid van het gewrichtsoppervlak en het uitlijnen van het onderbeen. Wanneer het ingezakte gewrichtsoppervlak wordt opgetild, ontstaat er een botdefect onder het kraakbeen, waardoor vaak een bottransplantaat (autoloog iliacaal bot), een bottransplantatie (allotransplantaat) of een kunstbot nodig is. Dit dient twee doelen: ten eerste het herstellen van de botstructuur en ten tweede het bevorderen van botgenezing.
Gezien de extra incisie die nodig is voor autoloog iliacaal bot, wat leidt tot een groter chirurgisch trauma, en de potentiële risico's op afstoting en infectie in verband met allograftbot en kunstbot, stellen sommige onderzoekers een alternatieve aanpak voor tijdens open reductie en interne fixatie (ORIF) van het laterale tibiaplateau. Zij suggereren om dezelfde incisie tijdens de procedure naar boven te verlengen en spongieus bottransplantaat van de laterale femorale condylus te gebruiken. Verschillende casusrapporten hebben deze techniek beschreven.
De studie omvatte 12 gevallen met complete follow-up beeldvormingsgegevens. Bij alle patiënten werd een standaard anterolaterale benadering van de tibia gebruikt. Na het blootleggen van het tibiaplateau werd de incisie naar boven verlengd om de laterale femorale condylus bloot te leggen. Er werd een 12 mm Eckman botextractor gebruikt en na het doorboren van de buitenste cortex van de femorale condylus werd spongieus bot van de laterale condylus in vier herhaalde passages geoogst. Het verkregen volume varieerde van 20 tot 40 cc.
Na herhaaldelijk spoelen van het botkanaal kan, indien nodig, een hemostatisch sponsje worden ingebracht. Het geoogste spongieuze bot wordt in het botdefect onder het laterale tibiaplateau geïmplanteerd, gevolgd door een gebruikelijke interne fixatie. De resultaten tonen aan:
① Bij interne fixatie van het tibiaplateau werd bij alle patiënten fractuurgenezing bereikt.
② Er werden geen noemenswaardige pijn of complicaties waargenomen op de plaats waar botweefsel van de laterale condylus werd weggenomen.
③ Genezing van het bot op de plaats van de botafname: Van de 12 patiënten vertoonden er 3 volledige genezing van het corticale bot, 8 gedeeltelijke genezing en 1 geen duidelijke genezing van het corticale bot.
④ Vorming van bottrabeculae op de oogstlocatie: In 9 gevallen was er geen duidelijke vorming van bottrabeculae, en in 3 gevallen werd gedeeltelijke vorming van bottrabeculae waargenomen.
⑤ Complicaties van artrose: Van de 12 patiënten ontwikkelden er 5 posttraumatische artrose van het kniegewricht. Eén patiënt onderging vier jaar later een gewrichtsvervanging.
Samenvattend kan gesteld worden dat het oogsten van spongieus bot uit de ipsilaterale laterale femorale condylus resulteert in een goede genezing van het tibiaplateau zonder het risico op postoperatieve complicaties te verhogen. Deze techniek kan worden overwogen en als referentie worden gebruikt in de klinische praktijk.
Geplaatst op: 27 oktober 2023
