Enkelfracturen zijn een veelvoorkomende klinische blessure. Door de zwakke weke delen rond het enkelgewricht is de bloedtoevoer na een blessure aanzienlijk verstoord, wat genezing bemoeilijkt. Daarom wordt bij patiënten met open enkelblessures of kneuzingen van de weke delen die niet direct intern gefixeerd kunnen worden, meestal een extern fixatieframe in combinatie met gesloten repositie en fixatie met Kirschner-draden gebruikt voor tijdelijke stabilisatie. De definitieve behandeling vindt in een tweede fase plaats, zodra de toestand van de weke delen is verbeterd.
Na een gecompliceerde breuk van de laterale malleolus bestaat er een neiging tot verkorting en rotatie van het kuitbeen. Indien dit niet in de beginfase wordt gecorrigeerd, wordt het behandelen van de daaropvolgende chronische verkorting en rotatieafwijking van het kuitbeen in de tweede fase een grotere uitdaging. Om dit probleem aan te pakken, hebben buitenlandse onderzoekers een nieuwe aanpak voorgesteld voor de eenstapsreductie en -fixatie van laterale malleolusfracturen met ernstig weefselletsel, met als doel zowel de lengte als de rotatie te herstellen.
Kernpunt 1: Correctie van verkorting en rotatie van het kuitbeen.
Meerdere of gecompliceerde fracturen van het kuitbeen/de laterale malleolus leiden meestal tot verkorting van het kuitbeen en een externe rotatieafwijking:
▲ Illustratie van fibulaverkorting (A) en externe rotatie (B).
Door de gebroken uiteinden handmatig met de vingers samen te drukken, is het meestal mogelijk om de laterale malleolusfractuur te reponeren. Als directe druk onvoldoende is voor repositie, kan een kleine incisie langs de voor- of achterrand van het kuitbeen worden gemaakt, waarna een repositietang kan worden gebruikt om de fractuur vast te klemmen en te reponeren.
▲ Illustratie van externe rotatie van de laterale malleolus (A) en reductie na handmatige compressie door de vingers (B).
▲ Illustratie van het gebruik van een kleine incisie en een reductietang voor geassisteerde reductie.
Kernpunt 2: Handhaving van de reductie.
Na het reponeren van een laterale malleolusfractuur worden twee 1,6 mm Kirschner-draden zonder schroefdraad door het distale fragment van de laterale malleolus ingebracht. Deze draden worden direct geplaatst om het laterale malleolusfragment aan de tibia te fixeren, waardoor de lengte en rotatie van de laterale malleolus behouden blijven en verdere verplaatsing tijdens de behandeling wordt voorkomen.
Tijdens de definitieve fixatie in de tweede fase kunnen de Kirschner-draden door de gaten in de plaat worden geleid. Zodra de plaat stevig vastzit, worden de Kirschner-draden verwijderd en worden er schroeven door de gaten van de Kirschner-draden gestoken voor extra stabilisatie.
Geplaatst op: 11 december 2023
