Er bestaan veel soorten sportblessures, en blessures aan verschillende lichaamsdelen verschillen per sport. Over het algemeen hebben atleten vaker lichte blessures, chronische blessures en minder ernstige acute blessures. Sommige chronische lichte blessures ontstaan doordat men weer begint met trainen voordat men volledig hersteld is van een acute blessure, terwijl andere het gevolg zijn van een onjuiste trainingsaanpak en overmatige lokale belasting. Bij massafitness is het voorkomen van sportblessures vergelijkbaar met dat van atleten, maar er zijn ook grote verschillen. Er komen relatief meer acute blessures voor en minder verrekkingen. Gezien de vele soorten blessures...sportblessuresZolang de volgende preventieve principes worden nageleefd, kan het ontstaan van sportblessures worden voorkomen of verminderd:
(1) Houd u aan de algemene principes van systematische en stapsgewijze fysieke training. Atleten van verschillende geslachten, leeftijden en sporten moeten verschillend worden behandeld, ongeacht of ze geblesseerd zijn of niet. Als ze dezelfde hoeveelheid training en intensiteit krijgen en bewegingen van dezelfde moeilijkheidsgraad leren, zullen atleten van mindere kwaliteit geblesseerd raken. Vermijd trainingsmethoden waarbij één-op-één training wordt gegeven.
(2) Focus op rekoefeningen. Rekoefeningen zijn bedoeld om spieren en weefsels te rekken vóór, tijdens en na het sporten, zodat de gestrekte spieren of weefsels volledig kunnen ontspannen. Dit bevordert het spierherstel na vermoeidheid, voorkomt spierverrekkingen, behoudt de elasticiteit van de spieren en voorkomt stijfheid en vervorming van de trainingstechniek. Rekoefeningen ter voorbereiding op de activiteit zijn bedoeld om de interne viscositeit van de spieren en weefsels te verminderen, de elasticiteit te verhogen, de spiertemperatuur te verhogen en spierverrekkingen tijdens het sporten te voorkomen. Actieve rekoefeningen worden voornamelijk gebruikt; rekoefeningen na de training zijn bedoeld om stijve en vermoeide spieren te ontspannen. Passieve rekoefeningen versnellen de afvoer van afvalstoffen in de spieren, verminderen spierpijn en zorgen voor een zo snel mogelijk herstel.
(3) Versterk de bescherming en ondersteuning bij sport. Om mogelijke blessures te voorkomen, is het raadzaam verschillende zelfbeschermingstechnieken te beheersen, zoals bij een val of een val van een hoogte: houd je benen bij elkaar en bescherm elkaar om knie- enenkelblessures. Leer verschillende rolbewegingen om de impact met de grond op te vangen; het correcte gebruik van verschillende ondersteuningsgordels, enz.
(4) Het versterken van de training van kwetsbare en relatief zwakke delen en het verbeteren van hun functie is een positief middel om te voorkomensportblessuresOm bijvoorbeeld rugblessures te voorkomen, is het belangrijk om de psoas- en buikspieren te trainen, hun kracht te vergroten en hun coördinatie en antagonistische balans te verbeteren.
(5) Besteed aandacht aan de training van kleine spiergroepen. De spieren van het menselijk lichaam zijn verdeeld in grote en kleine spiergroepen, waarbij kleine spiergroepen over het algemeen de gewrichten stabiliseren. Algemene krachttraining richt zich vaak op grote spiergroepen en negeert kleine spiergroepen, wat resulteert in een onevenwichtige spierkracht en een verhoogde kans op blessures tijdens het sporten. Bij oefeningen voor kleine spiergroepen worden meestal kleine dumbbells of elastische banden met lichte gewichten gebruikt, en zware gewichten.bovenlichaamOefeningen zijn vaak schadelijk en niet nuttig. Bovendien moeten oefeningen voor kleine spiergroepen gecombineerd worden met bewegingen in meerdere richtingen, en deze bewegingen moeten precies en nauwkeurig zijn.
(6) Besteed aandacht aan de stabiliteit van het centrale deel van het lichaam. Centrale stabiliteit verwijst naar de kracht en stabiliteit van het bekken en de romp. Centrale kracht en stabiliteit zijn essentieel voor het uitvoeren van een verscheidenheid aan complexe motorische bewegingen. De traditionele training van de centrale spieren wordt echter meestal uitgevoerd op een vast vlak, zoals de gebruikelijke oefening van sit-ups, enz., waardoor de functie niet sterk genoeg is. Oefeningen voor de centrale kracht moeten zowel buikspierflexie als -rotatie omvatten.
(7) Versterk zelfcontrole en formuleer specifieke zelfcontrolemethoden op basis van de kenmerken van de sport. Bijvoorbeeld, voor atleten die gevoelig zijn voor patellablessures, kan een eenbenige halve squat-test worden uitgevoerd, zelfs als er kniepijn of kniezwakte is, zelfs als deze positief is; voor atleten die gevoelig zijn voor rotator cuff-blessures, moet de schouderboogtest regelmatig worden uitgevoerd (wanneer de schouder 170 graden wordt opgetild, vervolgens geforceerd naar achteren wordt gestrekt), waarbij pijn positief is. Atleten die gevoelig zijn voor vermoeidheidsfracturen van de tibia en fibula en flexorpeesontsteking moeten vaak de "teen-duwtest" doen, waarbij pijn in het geblesseerde gebied positief is.
(8) Creëer een veilige omgeving voor het sporten: sportuitrusting, apparatuur, locaties, enz. moeten vóór het sporten streng gecontroleerd worden. Bijvoorbeeld, bij het tennissen moeten het gewicht van het racket, de dikte van het handvat en de elasticiteit van het racketsnaar geschikt zijn voor de oefening. Dames mogen tijdens het sporten geen kettingen, oorbellen of andere scherpe voorwerpen dragen; sporters moeten een paar elastische schoenen kiezen die passen bij de sportartikelen, de voetmaat en de hoogte van de voetboog.
Geplaatst op: 26 oktober 2022
