Meniscusletsel

MeniscusletselHet is een van de meest voorkomende knieblessures, die vaker voorkomt bij jonge volwassenen en bij mannen dan bij vrouwen.

De meniscus is een C-vormige, dempende structuur van elastisch kraakbeen die zich bevindt tussen de twee belangrijkste botten waaruit de wervelkolom bestaat.kniegewrichtDe meniscus fungeert als een kussen om schade aan het gewrichtskraakbeen door impact te voorkomen. Meniscusletsel kan worden veroorzaakt door trauma of door degeneratie.MeniscusletselErnstig trauma aan de knie kan gecompliceerd worden door letsel aan de weke delen, zoals letsel aan de collaterale ligamenten, kruisbanden, gewrichtskapsel, kraakbeen, enz., en is vaak de oorzaak van zwelling na het letsel.

Meniscusletsel treedt het vaakst op wanneer dekniegewrichtDe beweging gaat van flexie naar extensie, gepaard met rotatie. De meest voorkomende meniscusblessure betreft de mediale meniscus, de meest voorkomende blessure is de blessure aan de achterste hoorn van de meniscus en de meest voorkomende is een longitudinale ruptuur. De lengte, diepte en locatie van de scheur hangen af ​​van de hoek van de achterste meniscus tussen de femorale en tibiale condylen. Aangeboren afwijkingen van de meniscus, met name het laterale discoïde kraakbeen, verhogen de kans op degeneratie of beschadiging. Aangeboren gewrichtslaxiteit en andere interne aandoeningen kunnen het risico op meniscusbeschadiging eveneens vergroten.

Op het gewrichtsoppervlak van het scheenbeen bevinden zichmediale en laterale meniscusvormige bottenDe mediale meniscus is dikker aan de rand en stevig verbonden met het gewrichtskapsel, en dunner in het midden, waar deze vrij is. De mediale meniscus heeft een C-vorm, waarbij de voorste hoorn vastzit aan het aanhechtingspunt van de voorste kruisband en de achterste hoorn tussen de voorste en achterste hoorn is bevestigd.tibiaalDe mediale meniscus is verbonden met de intercondylaire eminentie en het aanhechtingspunt van de achterste kruisband, en het midden van de buitenrand is nauw verbonden met de mediale collaterale ligament. De laterale meniscus heeft een "O"-vorm; de voorste hoorn is verbonden met het aanhechtingspunt van de voorste kruisband, de achterste hoorn is vóór de achterste hoorn verbonden met de mediale meniscus, de buitenrand is niet verbonden met de laterale collaterale ligament en de bewegingsvrijheid is kleiner dan die van de mediale meniscus. De meniscus kan tot op zekere hoogte meebewegen met de beweging van het kniegewricht. De meniscus beweegt naar voren wanneer de knie gestrekt is en naar achteren wanneer de knie gebogen is. De meniscus is een vezelkraakbeen dat zelf geen bloedtoevoer heeft en voornamelijk wordt gevoed door het synoviale vocht. Alleen het perifere deel dat verbonden is met het gewrichtskapsel krijgt enige bloedtoevoer vanuit het synovium.

Naast het zelfherstellende vermogen na beschadiging van de rand, kan de meniscus zich dus niet vanzelf herstellen nadat deze is verwijderd. Na verwijdering van de meniscus kan een dunne, smalle, vezelkraakbeenachtige meniscus vanuit het synovium regenereren. Een normale meniscus kan de diepte van de tibiale condylus vergroten en de binnen- en buitencondylus van het femur dempen, waardoor de stabiliteit van het gewricht toeneemt en schokken worden opgevangen.

De oorzaken van meniscusletsel kunnen grofweg in twee categorieën worden verdeeld: trauma en degeneratieve processen. Trauma is vaak het gevolg van een acute, heftige knieblessure. Bij het buigen van het kniegewricht vindt een sterke valgus- of varusbeweging plaats, evenals interne of externe rotatie. Het bovenvlak van de meniscus beweegt in grotere mate mee met de femorale condylus, terwijl er tussen het ondervlak en het tibiale plateau een roterende wrijvingskracht ontstaat. De kracht van deze plotselinge bewegingen is zeer groot en wanneer de rotatie- en compressiekracht de toelaatbare bewegingsvrijheid van de meniscus overschrijdt, kan dit leiden tot beschadiging. Meniscusletsel door degeneratieve processen heeft mogelijk geen duidelijke voorgeschiedenis van een acute blessure. Het wordt meestal veroorzaakt door het veelvuldig werken in een halfhurkhouding of een volledige hurkhouding, en door herhaaldelijk buigen, draaien en strekken van de knie gedurende lange tijd. De meniscus wordt herhaaldelijk samengedrukt en slijt, wat kan leiden tot scheurtjes.

Preventie:

Omdat de laterale meniscus niet verbonden is met het laterale collaterale ligament, is de bewegingsvrijheid groter dan die van de mediale meniscus. Bovendien vertoont de laterale meniscus vaak aangeboren discoïde afwijkingen, ook wel congenitale discoïde meniscus genoemd. Daardoor is de kans op beschadiging groter.

MeniscusblessuresMeniscusblessures komen vaker voor bij balsporters, mijnwerkers en sjouwers. Wanneer het kniegewricht volledig gestrekt is, zijn de mediale en laterale collaterale ligamenten strak, is het gewricht stabiel en is de kans op een meniscusblessure kleiner. Wanneer het onderbeen belast wordt, is de voet gefixeerd en bevindt het kniegewricht zich in een halfgebogen positie, waardoor de meniscus naar achteren beweegt en kan scheuren.

Om meniscusletsel te voorkomen, is het vooral belangrijk om in het dagelijks leven aandacht te besteden aan knieblessures, een goede warming-up te doen voor het sporten, het gewricht volledig te belasten en sportblessures tijdens het sporten te vermijden. Ouderen wordt aangeraden om minder intensieve contactsporten te beoefenen, zoals basketbal, voetbal, rugby, enz., vanwege de afnemende coördinatie en elasticiteit van de spieren en ligamenten. Als u toch aan intensieve contactsporten wilt deelnemen, let dan goed op wat u wel en niet kunt doen en vermijd moeilijke bewegingen, met name het buigen van de knieën en draaien. Na het sporten is het belangrijk om goed te ontspannen, voldoende rust te nemen, vermoeidheid te voorkomen en kou te vermijden.

Je kunt ook de spieren rond het kniegewricht trainen om de stabiliteit van het kniegewricht te versterken en het risico op meniscusbeschadiging te verminderen. Daarnaast moeten patiënten letten op een gezond dieet, meer groene groenten en eiwit- en calciumrijke voedingsmiddelen eten, de vetinname beperken en afvallen, omdat overmatige belasting de stabiliteit van het kniegewricht vermindert.