Een onjuiste behandeling van fracturen aan de basis van het vijfde middenvoetsbeentje kan leiden tot het niet of vertraagd genezen van de fractuur. In ernstige gevallen kan dit artritis veroorzaken, wat een enorme impact heeft op het dagelijks leven en werk van mensen.
AatomischSstructuure
Het vijfde middenvoetsbeentje is een belangrijk onderdeel van de laterale kolom van de voet en speelt een belangrijke rol bij de gewichtsdragende functie en stabiliteit van de voet. Het vierde en vijfde middenvoetsbeentje en het kubusvormige botje vormen het middenvoetsbeentje-kubusvormige gewricht.
Aan de basis van het vijfde middenvoetsbeentje zitten drie pezen vast: de pees van de musculus peroneus brevis hecht aan de dorsolaterale zijde van de tuberositas aan de basis van het vijfde middenvoetsbeentje; de pees van de musculus peroneus terts, die minder sterk is dan de pees van de musculus peroneus brevis, hecht aan de diafyse distaal van de tuberositas van het vijfde middenvoetsbeentje; en de laterale fasciculus van de plantaire fascia hecht aan de plantaire zijde van de tuberositas basalis van het vijfde middenvoetsbeentje.
Fractuurclassificatie
Breuken aan de basis van het vijfde middenvoetsbeentje werden geclassificeerd door Dameron en Lawrence.
Fracturen in zone I zijn avulsiefracturen van de metatarsale tuberositas;
Zone II bevindt zich op de overgang tussen de diafyse en de proximale metafyse, inclusief de gewrichten tussen het 4e en 5e middenvoetsbeentje;
Zone III-fracturen zijn stressfracturen van de proximale metatarsale diafyse, distaal van het 4e/5e intermetatarsale gewricht.
In 1902 beschreef Robert Jones voor het eerst het type zone II-fractuur aan de basis van het vijfde middenvoetsbeentje; daarom wordt een zone II-fractuur ook wel een Jones-fractuur genoemd.
De avulsiefractuur van de metatarsale tuberositas in zone I is het meest voorkomende type fractuur van de basis van het vijfde middenvoetsbeentje, goed voor ongeveer 93% van alle fracturen, en wordt veroorzaakt door plantaire flexie en varus-bewegingen.
Breuken in zone II vertegenwoordigen ongeveer 4% van alle breuken aan de basis van het vijfde middenvoetsbeentje en worden veroorzaakt door plantaire flexie en adductie van de voet. Omdat ze zich bevinden in het doorbloedingsgebied aan de basis van het vijfde middenvoetsbeentje, zijn breuken op deze locatie gevoelig voor non-union (niet-genezing) of vertraagde genezing.
Fracturen in zone III vertegenwoordigen ongeveer 3% van de fracturen aan de basis van het vijfde middenvoetsbeentje.
Conservatieve behandeling
De belangrijkste indicaties voor conservatieve behandeling zijn een fractuurverplaatsing van minder dan 2 mm of stabiele fracturen. Gangbare behandelingen omvatten immobilisatie met elastische verbanden, schoenen met harde zolen, immobilisatie met gipsverband, kartonnen compressiekussens of looplaarzen.
De voordelen van een conservatieve behandeling zijn de lage kosten, het feit dat deze niet traumatisch is en dat de behandeling gemakkelijk door patiënten wordt geaccepteerd; de nadelen zijn onder andere de hoge incidentie van complicaties zoals het niet of vertraagd genezen van botbreuken en het snel optreden van gewrichtsstijfheid.
ChirurgischTbehandeling
Indicaties voor chirurgische behandeling van fracturen aan de basis van het vijfde middenvoetsbeentje zijn onder andere:
- Een fractuurverplaatsing van meer dan 2 mm;
- Betrokkenheid van > 30% van het gewrichtsoppervlak van het os cuboideum distaal van het vijfde middenvoetsbeentje;
- Gecompliceerde breuk;
- Vertraagde of uitblijvende botgenezing na niet-chirurgische behandeling van een fractuur;
- Actieve jonge patiënten of sporters.
Momenteel omvatten de meest gebruikte chirurgische methoden voor fracturen van de basis van het vijfde middenvoetsbeentje interne fixatie met een Kirschner-draad, ankerhechting met draad, interne fixatie met schroeven en interne fixatie met een haakplaat.
1. Fixatie met Kirschner-draadspanningsband
Fixatie met een Kirschner-draadspanningsband is een relatief traditionele chirurgische ingreep. De voordelen van deze behandelmethode zijn onder andere gemakkelijke toegang tot het interne fixatiemateriaal, lage kosten en een goed compressie-effect. Nadelen zijn huidirritatie en het risico dat de Kirschner-draad losraakt.
2. Hechting met schroefankers
Fixatie met een ankerhechting met draad is geschikt voor patiënten met avulsiefracturen aan de basis van het vijfde middenvoetsbeentje of met kleine fractuurfragmenten. De voordelen zijn onder andere een kleine incisie, een eenvoudige ingreep en het feit dat latere verwijdering niet nodig is. Nadelen zijn onder andere het risico op ankerprolaps bij patiënten met osteoporose.
3. Fixatie van de holle nagel
De holle schroef is een internationaal erkende effectieve behandeling voor fracturen van de basis van het vijfde middenvoetsbeentje, met als voordelen een stevige fixatie en goede stabiliteit.
Klinisch gezien bestaat er bij kleine fracturen aan de basis van het vijfde middenvoetsbeentje een risico op herbreuk als er twee schroeven worden gebruikt voor fixatie. Bij gebruik van één schroef wordt de anti-rotatiekracht verzwakt, waardoor herverplaatsing mogelijk is.
4. Haakplaat bevestigd
Fixatie met een haakplaat heeft een breed scala aan indicaties, met name voor patiënten met avulsiefracturen of osteoporotische fracturen. De constructie sluit aan op de basis van het vijfde middenvoetsbeentje en de compressiesterkte van de fixatie is relatief hoog. Nadelen van plaatfixatie zijn de hoge kosten en het relatief grote trauma.
Ssamenvatting
Bij de behandeling van fracturen aan de basis van het vijfde middenvoetsbeentje is het noodzakelijk om zorgvuldig te kiezen, rekening houdend met de specifieke situatie van elke patiënt, de persoonlijke ervaring en het technische niveau van de arts, en de persoonlijke wensen van de patiënt.
Geplaatst op: 21 juni 2023
