Breuken van de radiuskop en radiusnek zijn veelvoorkomende elleboogfracturen, vaak veroorzaakt door axiale kracht of valgusstress. Wanneer het ellebooggewricht gestrekt is, wordt 60% van de axiale kracht op de onderarm proximaal via de radiuskop overgebracht. Na een blessure aan de radiuskop of radiusnek door kracht, kunnen schuifkrachten het capitulum van de humerus beïnvloeden, wat mogelijk kan leiden tot bot- en kraakbeenbeschadiging.
In 2016 identificeerde Claessen een specifiek type letsel waarbij fracturen van de radiuskop/hals gepaard gingen met bot-/kraakbeenschade aan het capitulum van de humerus. Deze aandoening werd "kissing lesion" genoemd, waarbij fracturen met deze combinatie "kissing fractures" werden genoemd. In hun rapport beschreven ze 10 gevallen van kissing fractures en ontdekten dat 9 gevallen radiuskopfracturen hadden die geclassificeerd waren als Mason type II. Dit suggereert dat bij Mason type II radiuskopfracturen er extra aandacht moet zijn voor mogelijke bijkomende fracturen van het capitulum van de humerus.
In de klinische praktijk worden kissing fractures vaak verkeerd gediagnosticeerd, vooral in gevallen met een aanzienlijke verplaatsing van de radiuskop/halsfractuur. Dit kan ertoe leiden dat bijkomende letsels aan het capitulum van de humerus over het hoofd worden gezien. Om de klinische kenmerken en de incidentie van kissing fractures te onderzoeken, voerden buitenlandse onderzoekers in 2022 een statistische analyse uit op een grotere steekproef. De resultaten zijn als volgt:
De studie omvatte in totaal 101 patiënten met fracturen van de radiuskop/hals die tussen 2017 en 2020 werden behandeld. Op basis van de aanwezigheid van een bijkomende fractuur van het capitulum van de humerus aan dezelfde zijde, werden de patiënten verdeeld in twee groepen: de capitulumgroep (Groep I) en de niet-capitulumgroep (Groep II).
Daarnaast werden de fracturen van de radiuskop geanalyseerd op basis van hun anatomische locatie, die werd onderverdeeld in drie regio's. De eerste is de veilige zone, de tweede is de anteromediale zone en de derde is de posteromediale zone.
De studieresultaten brachten de volgende bevindingen aan het licht:
- Hoe hoger de Mason-classificatie van radiuskopfracturen, hoe groter het risico op bijkomende capitulumfracturen. De kans dat een radiuskopfractuur van Mason type I gepaard gaat met een capitulumfractuur was 9,5% (6/63); voor Mason type II was dit 25% (6/24); en voor Mason type III was dit 41,7% (5/12).
- Wanneer fracturen van de radiuskop zich uitstrekken tot de radiusnek, neemt het risico op capitulumfracturen af. In de literatuur zijn geen geïsoleerde gevallen bekend van radiusnekfracturen die gepaard gaan met capitulumfracturen.
- Op basis van de anatomische locaties van radiuskopfracturen bleek dat fracturen binnen de "veilige zone" van de radiuskop een hoger risico hadden om gepaard te gaan met capitulumfracturen.
▲ Mason-classificatie van radiuskopfracturen.
▲ Een geval van een patiënt met een 'kissing fracture', waarbij de radiuskop werd gefixeerd met een stalen plaat en schroeven, en het capitulum van de humerus met Bold-schroeven.
Geplaatst op: 31 augustus 2023
