Fracturen van de femurhals vormen 50% van alle heupfracturen. Bij niet-oude patiënten met een femurhalsfractuur wordt doorgaans interne fixatie aanbevolen. Postoperatieve complicaties, zoals non-union van de fractuur, necrose van de femurkop en verkorting van de femurhals, komen echter vrij vaak voor in de klinische praktijk. Momenteel richt het meeste onderzoek zich op het voorkomen van necrose van de femurkop na interne fixatie van femurhalsfracturen, terwijl er minder aandacht is voor het probleem van verkorting van de femurhals.
Momenteel zijn interne fixatiemethoden voor femurfracturen, waaronder het gebruik van drie gecanuleerde schroeven, het FNS (Femoral Neck System) en dynamische heupschroeven, allemaal gericht op het voorkomen van varusstand van de femurhals en het bieden van axiale compressie om non-union te voorkomen. Ongecontroleerde of excessieve verschuivingscompressie leidt echter onvermijdelijk tot verkorting van de femurhals. Gezien het belang van de lengte van de femurhals voor fractuurgenezing en heupfunctie, hebben experts van het Tweede Volksziekenhuis verbonden aan de Fujian Universiteit voor Traditionele Chinese Geneeskunde het gebruik van een "anti-verkortingsschroef" in combinatie met het FNS voorgesteld voor de fixatie van femurfracturen. Deze aanpak heeft veelbelovende resultaten laten zien en het onderzoek is gepubliceerd in de meest recente editie van het tijdschrift Orthopaedic Surgery.
Het artikel noemt twee soorten "anti-verkortingsschroeven": een standaard schroef met schroefdraad en een schroef met dubbele schroefdraad. Van de 53 gevallen in de groep met anti-verkortingsschroeven werd in slechts 4 gevallen de schroef met dubbele schroefdraad gebruikt. Dit roept de vraag op of de gedeeltelijk van schroefdraad voorziene schroef met schroefdraad daadwerkelijk een anti-verkortend effect heeft.
Toen zowel de gedeeltelijk van schroefdraad voorziene gecanuleerde schroeven als de schroeven met dubbele schroefdraad samen werden geanalyseerd en vergeleken met traditionele FNS-interne fixatie, bleek dat de mate van verkorting in de groep met anti-verkortingsschroeven significant lager was dan in de groep met traditionele FNS-fixatie op de meetmomenten na 1 maand, 3 maanden en 1 jaar, met statistische significantie. Dit roept de vraag op: is het effect te wijten aan de standaard gecanuleerde schroef of aan de schroef met dubbele schroefdraad?
Het artikel beschrijft 5 gevallen met betrekking tot anti-verkortingsschroeven. Bij nadere beschouwing blijkt dat in gevallen 2 en 3, waarbij gedeeltelijk van schroefdraad voorziene gecanuleerde schroeven werden gebruikt, sprake was van merkbare terugtrekking en verkorting van de schroef (de afbeeldingen met hetzelfde nummer corresponderen met hetzelfde geval).
Op basis van de casusafbeeldingen is de effectiviteit van de schroef met dubbele schroefdraad bij het voorkomen van verkorting duidelijk. Wat betreft de gecanuleerde schroeven, wordt in het artikel geen aparte vergelijkingsgroep gegeven. Het artikel biedt echter wel een waardevol perspectief op interne fixatie van de femurhals, waarbij het belang van het behoud van de lengte van de femurhals wordt benadrukt.
Geplaatst op: 06-09-2024
