banner

Voetbal spelen kan leiden tot een kruisbandblessure die lopen bemoeilijkt. Minimaal invasieve chirurgie helpt bij het herstellen van de kruisband.

Jack, een 22-jarige voetbalfanaat, speelt elke week voetbal met zijn vrienden en voetbal is een onmisbaar onderdeel van zijn dagelijks leven geworden. Afgelopen weekend gleed Zhang tijdens het voetballen uit en viel. De val was zo pijnlijk dat hij niet meer kon staan ​​en lopen. Na een paar dagen thuis te hebben hersteld, werd hij door een vriend naar de orthopedische afdeling van het ziekenhuis gebracht. De arts onderzocht zijn knie en maakte een MRI-scan. Daar werd een breuk in de voorste kruisband aan de femurzijde geconstateerd. Hij moest worden opgenomen voor een minimaal invasieve artroscopische operatie.

Na de preoperatieve onderzoeken stelden de artsen een nauwkeurig behandelplan op voor Jacks aandoening. Na uitgebreid overleg met Jack besloten ze de voorste kruisband te reconstrueren met behulp van een minimaal invasieve artroscopische techniek, waarbij gebruik werd gemaakt van een autologe popliteale pees. Op de tweede dag na de operatie kon hij alweer op het veld staan ​​en waren zijn knieklachten aanzienlijk verminderd. Na systematische training zal Jack binnenkort weer kunnen sporten.

asd (1)

Microscopisch gezien is een volledige ruptuur van de femorale zijde van de voorste kruisband zichtbaar.

asd (2)

Voorste kruisband na reconstructie met autologe hamstringpees

asd (3)

De arts voert bij de patiënt een minimaal invasieve artroscopische ligamentreconstructieoperatie uit.

De voorste kruisband (ACL) is een van de twee ligamenten die elkaar in het midden van de knie kruisen en het dijbeen met het kuitbeen verbinden. Deze ligamenten helpen het kniegewricht te stabiliseren. ACL-blessures komen het vaakst voor bij sporten waarbij abrupte stops of plotselinge richtingsveranderingen, sprongen en landingen voorkomen, zoals American football, basketbal, rugby en alpineskiën. Typische symptomen zijn plotselinge, hevige pijn en een hoorbaar knappend geluid. Bij een ACL-blessure horen veel mensen een "klik" in de knie of voelen ze een krakend geluid. De knie kan opzwellen, instabiel aanvoelen en door de pijn moeite hebben om het lichaamsgewicht te dragen.

De laatste jaren zijn kruisbandblessures (ACL-blessures) een veelvoorkomende sportblessure geworden, mede door de toegenomen aandacht voor een gezonde levensstijl. De diagnose van deze blessure kan worden gesteld aan de hand van een anamnese, lichamelijk onderzoek en beeldvormend onderzoek. MRI is momenteel de belangrijkste beeldvormende methode voor het diagnosticeren van kruisbandblessures, en de nauwkeurigheid van een MRI-onderzoek in de acute fase bedraagt ​​meer dan 95%.

Een ruptuur van de voorste kruisband (ACL) beïnvloedt de stabiliteit van het kniegewricht, wat resulteert in een onevenwicht en instabiliteit bij het buigen, strekken en draaien van het gewricht. Na verloop van tijd leidt dit vaak tot beschadiging van de meniscus en het kraakbeen. In dat geval kan er sprake zijn van kniepijn, een beperkte bewegingsvrijheid of zelfs een plotseling gevoel van 'vastzitten', waardoor de knie niet meer kan bewegen. Dit duidt erop dat de blessure ernstig is en dat een operatie, in tegenstelling tot een vroege blessure, vaak een relatief slechte uitkomst heeft. Veel van de veranderingen die door knie-instabiliteit worden veroorzaakt, zoals meniscusbeschadiging, osteofyten en kraakbeenslijtage, zijn onomkeerbaar, wat leidt tot een reeks complicaties en hogere behandelingskosten. Daarom wordt een artroscopische reconstructie van de voorste kruisband na een ACL-blessure sterk aanbevolen om de stabiliteit van het kniegewricht te herstellen.

Wat zijn de symptomen van een ACL-blessure?

De primaire functie van de voorste kruisband (ACL) is het beperken van de voorwaartse verplaatsing van het scheenbeen en het behouden van de rotatiestabiliteit. Na een ACL-ruptuur zal het scheenbeen spontaan naar voren bewegen, waardoor de patiënt zich instabiel en wankel kan voelen tijdens het lopen, sporten of draaiende bewegingen. Soms kan de patiënt ook het gevoel hebben dat de knie niet meer voldoende kracht kan gebruiken en zwak aanvoelt.

 

De volgende symptomen komen vaak voor bij een ACL-blessure:

① Kniepijn, gelokaliseerd in het gewricht. Patiënten kunnen bang zijn om te bewegen vanwege de hevige pijn. Sommige patiënten kunnen wel lopen of lichte oefeningen blijven doen vanwege milde pijn.

② Zwelling van de knie, veroorzaakt door een bloeding in het kniegewricht, treedt meestal binnen enkele minuten tot uren na het knieletsel op.

Beperking van de knie-extensie, ligamentruptuur waarbij het ligamentuiteinde naar voren in de intercondylaire fossa is gedraaid, wat ontstekingsirritatie veroorzaakt. Sommige patiënten kunnen een beperkte extensie of flexie hebben als gevolg van meniscusletsel. In combinatie met letsel aan het mediale collaterale ligament kan dit zich soms ook manifesteren als een beperking van de extensie.

Bij knie-instabiliteit ervaren sommige patiënten direct na het letsel een verkeerde beweging in het kniegewricht en beginnen ze, ongeveer 1-2 weken na het letsel, een wiebelend gevoel in het kniegewricht te ervaren (dat wil zeggen, een gevoel van ontwrichting tussen de botten, zoals de patiënten zelf beschrijven) wanneer ze weer gaan lopen.

⑤ Beperkte beweeglijkheid van het kniegewricht, veroorzaakt door traumatische synovitis met als gevolg zwelling en pijn in het kniegewricht.

De arts legde uit dat een artroscopische reconstructie van de voorste kruisband gericht is op het herstellen van de voorste kruisband na een ruptuur. De gangbare behandeling bestaat momenteel uit artroscopische transplantatie van een pees in het kniegewricht om een ​​nieuwe kruisband te vormen. Dit is een minimaal invasieve procedure. De getransplanteerde pees heeft de voorkeur boven een autologe popliteale pees, omdat deze voordelen biedt zoals een minder traumatische incisie, minder impact op de functie, geen afstoting en een gemakkelijke pees-botgenezing. Patiënten met een voorspoedig postoperatief revalidatieproces kunnen in januari met krukken lopen, in februari zonder krukken, in maart zonder ondersteuning, na zes maanden hun normale sportactiviteiten hervatten en na een jaar hun sportniveau van vóór de blessure weer bereiken.


Geplaatst op: 14 mei 2024